Prof. Stanisław Mrowec jest wybitnym uczonym, członkiem rzeczywistym PAN i członkiem czynnym PAU, pracownikiem AGH. Jego działalność badawcza koncentruje się na dwóch nurtach nauki o materiałach i inżynierii materiałowej: mechanizmie wysokotemperaturowej korozji metali i rozwijaniu teorii tych zjawisk oraz projektowaniu nowych materiałów żaroodpornych, a także strukturze i termodynamice defektów oraz własnościach transportowych tlenków i siarczków tworzących zgorzeliny na metalach i stopach.

Profesor Stanisław Mrowec urodził się w Krakowie 29 lipca 1928 roku. W listopadzie 1942 r. został wywieziony w głąb Rzeszy Niemieckiej na roboty przymusowe, gdzie przebywał do końca wojny. Szkołę średnią ukończył na kursach dla dorosłych w roku 1947, a studia wyższe na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UJ w 1952 roku. Od tego czasu pracował nieprzerwanie w AGH, kolejno w charakterze asystenta (1952/53), starszego asystenta (1953-1956), adiunkta (1956-1959), docenta (1959-1969), profesora nadzwyczajnego (1969-1973) i profesora zwyczajnego (1973-2001). Po przejściu na emeryturę prowadzi nadal badania naukowe i wykłady dla studentów i doktorantów.

W latach 1968-1973 pełnił kolejno obowiązki prodziekana i dziekana Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH, a w latach 1971-1991 obowiązki dyrektora stworzonego przez siebie Instytutu Inżynierii Materiałowej na tym wydziale. Po reorganizacji uczelni w roku 1991 i wyodrębnieniu z tego Instytutu Katedry Fizykochemii Ciała Stałego kierował tą katedrą aż do emerytury.

W ramach stworzonej przez siebie grupy badawczej, określanej w międzynarodowej literaturze naukowej nazwą „Szkoły krakowskiej" wychował 24 doktorów, z których 8 posiada tytuł naukowy profesora, a dalszych czterech, stopień doktora habilitowanego. Dorobek naukowy laureata obejmuje z górą 400 publikacji. Z Science Citation Index wynika, iż do chwili obecnej prace Jego są już ponad 3 tysiące razy cytowane w literaturze światowej.

Był organizatorem, lub współorganizatorem szeregu konferencji międzynarodowych oraz jest członkiem Rad Redakcyjnych pięciu czasopism międzynarodowych: Journal of the Oxidation of Metals; Solid State Ionics; Journal of the Inorganic and Solid State Chemistry; Journal of High Temperature Materials and Processes, oraz Annales de Chimie, Science des Materiaux.

Osiągnięcia naukowe profesora St. Mroweca były wielokrotnie nagradzane w kraju i zagranicą. Między innymi w 1967 roku uzyskał nagrodę Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej, za cykl „pionierskich prac przy użyciu promieniotwórczych izotopów". W 1973 roku otrzymał najwyższą nagrodę im. Marii Skłodowskiej-Curie PAN za opracowanie teorii powstawania wielowarstwowych zgorzelin na metalach i w roku 1996 nagrodę Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowe. W 1996 roku otrzymał najwyższą nagrodę, jaką może uzyskać uczony pracujący w dziedzinie nauki o korozji metali, nagrodę Ulicka R. Evansa za: Outstanding Work in the Field of Corrosion, nadaną przez międzynarodowy Instytut Korozji w Wielkiej Brytanii i w tym samym roku uhonorowany został członkostwem tego Instytutu (Honorary Fellow of the Institute of Corrosion). W 1993 roku uzyskał również nagrodę American Association for the Advancement of Science Award, a w 2003 roku został doktoratem honoris causa Universite de Bourgogne. W roku 2009 otrzymał godność Profesora Honorowego AGH. W 2001 roku został laureatem Nagrody Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie inżynierii materiałowej i zasługi w kształceniu kadry naukowej oraz godne reprezentowanie nauki krakowskiej w Polsce i poza jej granicami.

Źródło i zdjęcie: Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica