Podczas konferencji TRB (Transportation Research Board), odbywającej się 13–18 stycznia 2008 r. w Waszyngtonie, eksperci NTSB (National Transportation Safety Board) podali do wiadomości najbardziej prawdopodobną przyczynę katastrofy.
Most w Minneapolis przez rzekę Mississippi znajdował się w ciągu drogi międzystanowej 35W i posiadał pomost z jezdnią ośmiopasmową. Według ekspertów, najsłabszym ogniwem zawalonej konstrukcji były blachy węzłowe stalowego, kratownicowego ustroju nośnego. Projekt i budowa obiektu pochodzi z 1960 r. i nie wszystkie szczegóły konstrukcyjne były właściwe, odpowiadające ogólnokrajowym przepisom amerykańskim. Zwłaszcza cienkie blachy węzłowe, łączące poszczególne elementy stalowe, charakteryzowały się niewystarczającą nośnością i już w latach 60. rezerwa bezpieczeństwa była niedostateczna.
Przez dekady eksploatacji, most poddawano odnowieniu i różnym przebudowom, w konsekwencji dokładając na przęsła nowe obciążenia stałe. Również podczas katastrofy na przęsłach mostu zgromadzono wiele ciężkiego sprzętu i materiałów, ponieważ prowadzono prace remontowe pomostu. Według opinii ekspertów w projektach remontów, odnów i przebudów nie przeprowadzano obliczeń sprawdzających dla blach węzłowych, ponieważ takie sprawdzanie wykraczało poza obowiązujące w podobnych przypadkach procedury.
Eksperci NTSB oświadczyli, że podobnych usterek nie dostrzeżono w innych mostach. NTSB ma wprowadzić obowiązek przeprowadzania bardziej wnikliwych analiz obliczeniowych przy sporządzaniu projektów odnów i przebudów mostów. Kathleen Penney, główny inżynier Działu Transportu dla Dystryktu Columbia, poinformowała, że urzędnicy prowadzą szczegółowe analizy mostów przed ich odnawianiem lub przebudową oraz że nośność blach węzłowych należy do podstawowych elementów konstrukcyjnego projektu.

Zdjęcia: AF

 

Tragedia w Minneapolis - Specjalna korespondencja z USA o przyczynach zawalenia się mostu nad Missisipi
dr Tadeusz C. Alberski, Departament Transportu Stanu Nowy Jork