Urodził się w roku 1937 w Brzozowicach-Kamieniu (Śląsk), w rodzinie nauczycielskiej. Żona: Halina (z d. Słaby), dzieci córka Beata i syn Paweł. Udokumentowane dzieje rodziny sięgają II-ej połowy XVIII wieku. Maturę zdał w Liceum Ogólnokształcącym w Tarnowskich Górach (1953). Studia ukończył: w 1958 r. na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo –Hutniczej – mgr inż. górnik; w 1963 r. na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym, specjalność Fizyka, w Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu – mgr fizyki. Uzyskał stopień dr nauk technicznych w roku 1968 (AGH), stopień dr hab. w roku 1973 (AGH), tytuł profesora nadzwyczajnego w roku 1979, tytuł profesora zwyczajnego w roku 1990. Działalność naukowo-organizacyjną rozpoczął w roku 1959 w Zakładzie Mechaniki Górotworu PAN w Krakowie, oraz w AGH.
    Ważniejsze stanowiska i pełnione funkcje na przestrzeni lat 1959-2006 to: z-ca dyrektora d.s. gazownictwa w Instytucie Górnictwa Naftowego i Gazownictwa (1976-81); kierownik Zakładu, prodziekan i dziekan Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH (1999-2002) oraz członek senatu AGH; delegat Polski do Międzynarodowej Unii Gazowniczej (1976-97); członek Centralnej Komisji d.s. Stopni i Tytułu Naukowego (5 kadencji – nadal) w kadencji 2007-2010 przewodniczący Sekcji Nauk Technicznych Centralnej Komisji; członek i v-ce przewodniczący Komitetu Górnictwa PAN; przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Mechaniki Górotworu PAN; członek Society of Petroleum Engineers (USA) oraz American Mathematical Society (USA) i recenzent Mathematical Reviews (USA); członek Komitetów i Rad Redakcyjnych „Archiwum Górnictwa” (PAN), „Górnictwo” (AGH), „Polityka Energetyczna” (PAN), „Technika Poszukiwań Geologicznych, Geosynoptyka i Geotermia” (PAN), „Naukowyj Wisnik” (NAGU – Ukraina), „Bulletin Technical Series” (Petroleum Gas Universitatea, Ploiesti, Rumunia), redaktor naczelny „Geoinformatica Polonica” (PAU), redaktor naczelny Kwartalnika PAN „Archives of Mining Sciences” (od 2004 r.).
    Prowadził badania w zakresie: hydrodynamiki i gazodynamiki ośrodków porowatych i szczelinowatych, przepływów płynów w ośrodkach porowatych z uwzględnieniem różnych zjawisk fizycznych, w tym przejść fazowych, dyfuzji i dyspersji płynów; inżynierii złóż węglowodorów oraz podziemnego magazynowania gazu ziemnego w sczerpanych złożach węglowodorów; metod matematycznych i komputeryzacji w górnictwie naftowym i gazownictwie; przepływów gazu w pokładach węgla i eksploatacji metanu z pokładów węgla; magazynowania zanieczyszczeń płynnych w złożach i warstwach geologicznych; prognoz i polityki energetycznej – ze szczególnym uwzględnieniem węglowodorów, i perspektyw dla Polski. W pracach z zakresu nieizotermicznych przepływów gazów i cieczy w ośrodkach porowatych stwierdzono możliwość występowania znacznych zmian temperatury przy dużych prędkościach przepływu. Ma to wpływ na przebieg eksploatacji złóż. Cykl prac związanych z podstawowymi zagadnieniami fizyki i inżynierii złóż węglowodorów i surowców płynnych, w tym: modele matematyczne przepływów, przepływy wielofazowe, również przepływy jedno-i dwufazowe w pokładach węgla, hydrodynamika otworów poziomych. Wprowadził istotne wartości poznawcze do wiedzy o hydrodynamice i gazodynamice ośrodków porowatych, np. o czynnikach wpływających na intensywność mieszania się dwóch różnych płynów, intensywność oddziaływania na przepływ zjawisk dyspersji i dyfuzji płynów i innych. Następna grupa prac dotyczy praktycznych zagadnień związanych z projektowaniem podziemnych magazynów gazu ziemnego, eksploatacji złóż węglowodorów, testowania otworów eksploatacyjnych i złóż, zatłaczania płynnych zanieczyszczeń (np. solanek) do warstw geologicznych. Prace te wprowadziły nowe metody do projektowania inżynierskiego, bądź też rozwiązywały praktyczne problemy. Inne prace dotyczyły mechaniki i termodynamiki górotworu. Wynikiem było skonstruowanie spójnej teorii zachowania się sprężystych ośrodków porowatych nasyconych płynami złożowymi. W ostatnich 4-ch latach wiele prac było zorientowanych na rozliczne analizy i prognozy energetyczne, oraz w ogóle problemy energii w świecie i w Polsce. Stworzono podstawy modelu „węglowo-gazowego” dla Polski, uznając, że jest on optymalny na okres najbliższych 20-30 lat. Uzyskane wyniki podał w ponad 400 publikacjach i referatach publikowanych. W czasopismach i wydawnictwach zagranicznych ukazało się 50 prac. Prace były publikowane między innymi w: „Archiwum Górnictwa”, „Zeszytach Problemowych Górnictwa” PAN, „Archiwum Hydrotechniki” PAN, „Archiwum Akustyki” PAN, Canadian Journal of Petroleum Technology, Biuletyn PAN, Zeitschrift für Angewendte Geologie, „Nafta”, „Płyn”, „Acta Montanistice Slovaca”, Journal of Energy Resources (USA), Applied Energy, Int. Journal of Thermodynamics, Journal of Petroleum Science and Engineering.
Jest współautorem 5 patentów. Był promotorem 15 przewodów doktorskich, recenzentem ponad 70 prac doktorskich i habilitacyjnych. Brał czynny udział w ponad 70 sympozjach i konferencjach krajowych oraz 65 konferencjach i sympozjach zagranicznych, w tym również zapraszany imiennie z referatami. Wyjazdy takie odbyły się do: Technische Universitat Clausthal (Niemcy), Vysoka Skola Banska (Ostrava, Rep. Czeska), Bergakademie Freiberg (Niemcy), DIT-INA Naftaplin, Zagrzeb (b. Jugosławia) Universidad Autnome de Queretaro (Meksyk) i inne. Jest członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności (PAU) (1995), członkiem-korespondentem Polskiej Akademii Nauk (PAN), Akademii Inżynierskiej w Polsce (1998), członkiem zagranicznym Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych (RAEN) (1999). W 2000 r. otrzymał godnośc profesora honorowego w Narodowym Uniwersytecie Górniczym Ukrainy (Dniepropietrowsk) oraz w 2004 r. godność profesora honorowego Narodowego Uniwersytetu Nafty i Gazu w Iwano-Frankowsku (Ukraina), a w 2002 r. tytuł „doctora honoris causa” Uniwersytetu im. Luciana Blagi w Sibiu (Rumunia).
    Jest wybranym członkiem The Scientific Research Society Sigma Xi (USA), członek honorowy SITPNiG (2004).
Prof. Jakub Siemek posiada opinię pracownika naukowego o nienagannej postawie etycznej i moralnej. Działalność naukowa przyniosła mu uznanie środowiska naukowego krajowego i zagranicznego, wiele uczynił dla pozycji i rozwoju macierzystej uczelni.

Prof. dr hab. inż. Jakub Siemek

PUBLIKOWANE ARTYKUŁY:

Gazem przez Bałtyk
Rozmowa z prof. dr. hab. inż. Jakubem Siemkiem
Kinga Wolska

Gaz ziemny w świecie, Europie i Polsce - Zasoby, handel, dywersyfikacja
prof. dr hab. inż. Stanisław Rychlicki, prof. dr hab. inż. Jakub Siemek