Przykładem projektu realizowanego w małych średnicach jest rozbudowa kanalizacji w ramach programu Poprawa jakości wody w Opolu, współfinansowego ze środków Funduszu Spójności (dawniej ISPA). Największe średnice DN 2800 stosowane są natomiast w ramach najnowszego projektu wykonywanego w Warszawie.
Opolski projekt rozbudowy systemu kanalizacji w Folwarku, Chrzowicach, Chmielowicach, Komprachcicach-Osinach, Polskiej Nowej Wsi obejmował ponad 60 km rurociągów kanalizacyjnych o średnicach od DN 150 do DN 300, wykonanych z CC-GRP. Zastosowanie systemowych łączników nasuwkowych pozwoliło uzyskać wysoką wydajność układania rurociągów, sięgającą ok. 100 m na jedną brygadę w ciągu dnia. Dzięki takiej wydajności firma WUPRiNŻ wykonała zadanie w ciągu 26 miesięcy, w latach 2005–2007. Warto zwrócić uwagę na fakt, że prace były prowadzone w trudnych warunkach gruntowych, co wymagało od wykonawcy odpowiedniego przygotowania podłoża. Stosowanie łączników nasuwkowych w takim przypadku zmniejszyło koszty związane z szalowaniem i odwodnieniem wykopu. Po odpowiednim zabudowaniu odcinka sześciometrowej rury możliwe było sukcesywne usuwanie szalunków.
Firma Hobas uczestniczy również w interesującym projekcie budowy kolektora o średnicy DN 2800, który jest wykonywany w Warszawie. Dostarczane przez polską fabrykę rury służą do budowy kolektora przesyłowego ścieków z północnej i centralnej części Warszawy do oczyszczalni ścieków Czajka. Produkowana obecnie rura jest największą rurą CC-GRP na świecie.
Budowa kolektora tranzytowego odbywa się przy użyciu metody mikrotunelowania. Dzięki zastosowaniu tej metody możliwe jest znaczące ograniczenie kosztów związanych z pracami ziemnymi oraz odwodnieniem wykopu. Zarówno maszyna mikrotunelowa, jak i rury są przystosowane do pracy w gruncie nawodnionym. W ramach projektu Kolektory tranzytowe do OŚ Czajka mikrotunel drążony jest na głębokościach do ok. 11 m przy poziomie wody gruntowej ok. 1 m p.p.t. Drugim powodem zastosowania technologii mikrotunelowania była konieczność przejścia rurociągu przez ważne arterie miasta w terenie o wysokim uzbrojeniu. W następstwie tak dużego zagłębienia głowica drążąca oraz rury przeciskane przechodzą głęboko pod uzbrojeniem.
Prace w ramach tego projektu rozpoczęły się od komory S-02, znajdującej się w bliskim sąsiedztwie oczyszczalni ścieków. W ramach pierwszego odcinka przewidziano wykonanie mikrotunelowania na odległość 194 m. W takim przypadku przewiduje się, że siła przeciskowa nie powinna przekroczyć 500 t, co stanowi jedynie 30% możliwości rury. Jej wytrzymałość na ściskanie, wynosząca 90 MPa, umożliwia przeciskanie z siłą do 1800 t. Dzięki tak dużej sile przeciskowej i zastosowaniu stacji pośrednich będzie możliwe wykonanie w Warszawie rekordowo długiego pojedynczego odcinka, bo liczącego aż 890 m.

 

Sześciokilometrowy odcinek rurociągu został zaplanowany do wykonania w ciągu roku. W związku z tym wykonawca prac, Hydrobudowa 9 SA oraz PRG Metro Sp. z o.o., prowadzą prace dwiema maszynami drążącymi tunele. W ramach projektu będą również realizowane odcinki po trasie łuku poziomego o promieniach 450 i 900 m. Wykonywanie prac po trasie łuku ogranicza liczbę komór roboczych, koniecznych przy zmianie kierunku trasy rurociągu. To zaś prowadzi do ograniczenia kosztów budowy komór i zwiększa wydajność prowadzonych robót.
Firmy w Polsce posiadają już duże doświadczenie w mikrotunelowaniu po trasie łuku z zastosowaniem rur poliestrowych Hobas. W latach 2001–2008 zrealizowano dziewięć odcinków zawierających łuki, których promień wynosił od 90 do 900 m. Popularność metody i zaufanie do produktu sprawia, że w ciągu roku wykonuje się średnio ponad 10 zaawansowanych technicznie projektów z rur przeciskowych Hobas.